Opruimextremisme

DSC05881
Zwakte #1: de platenspeler

Welke spullen heb ik echt nodig? En waar kan ik wel zonder? Met deze vragen in mijn achterhoofd begon ik aan een hardcore opruimactie. Her en der staan plastic tassen verspreid door het huis of liggen stapels boeken met de labels ‘verkopen’, ‘kringloopwinkel’ en ‘die troep kan wel weer naar mijn ouders’ (al lopen de onderhandelingen over dat laatste nog). In juli ga ik verhuizen, waarschijnlijk naar een kleinere kamer, maar dat is eerder een goed excuus dan de hoofdreden. Ik vind het gewoon leuk om me bij al mijn spullen af te vragen of ik ze nog wel nodig heb. Over het algemeen geldt: als ik het alleen maar bewaar omdat het ooit nog eens van pas zou kunnen komen, kan het weg.

Je zou me een opruimextremist kunnen noemen (vooral als je beargumenteert dat ik zelfs mijn vriend, of ex-vriend in wording, aan het opruimen ben. Au.). Toch heb ik ook een menselijke kant, want er zijn (niet functionele) spullen waar ik maar moeilijk afstand van kan doen. Zo ben ik nogal gehecht aan mijn platenspeler en muziekinstrumenten. Of mijn (vrij willekeurige) verzameling historische kaarten van Schotland, Noord-Holland en Enkhuizen, een paar boeken (Le rouge et le noir van Stendhal, Move your DNA en de fysische geografiereeks van Berendsen) en een kitscherige goudkleurige olifantenhanger met belletjes. Tsja, ieder z’n zwaktes.

DSC05886
# spullen na de opruimactie = de inhoud van deze kast x 4 (excl. bed, fiets en gitaar)

Waar ik dan weer totaal geen moeite mee heb, is om kleren, keukengerei en meubels weg te doen. Wat er na de opruimactie nog over is? Ongeveer vier keer de inhoud van deze kast (ja, dat zijn echt vrijwel al mijn kleren!). Alleen mijn bed, fiets en gitaar zitten daar natuurlijk niet bij.

Als ik een eigen huis heb, zou ik wel eens wat meer willen experimenteren met meubels. Want waarom heb ik een bankstel, een bureau, een eettafel en stoelen nodig als ik op reis (en als het overgrote deel van de wereldbevolking) ook zonder kan? Ik zie een soort Japanse kamer voor me met matten, kussens, en een lage tafel waar iedereen omheen kan zitten en die ik kan gebruiken om aan te werken. Misschien moet er ook zo’n relaxte hangmatstoel bij en een grote dekenkist om mijn spullen (of wat daar tegen die tijd nog van over is) in op te bergen. En een rekstok. Ja! Ik wil een rekstok!

Zo begint mijn verlanglijstje ondanks de opruimwoede en verhuizingsplannen al weer aardig te groeien. Maar ik blijf erbij: iets nieuws erin, is iets ouds eruit, en datgene wat terugkomt moet minder ruimte innemen. :)

 

Advertenties

Een gedachte over “Opruimextremisme

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s