Wat als ik me rot voel?

Het is winter. Zo voelt het tenminste. Ik weet het even niet meer, wat ik vind, denk of voel. Het stormt, het is koud, mijn handen zijn bevroren. Alles loopt door elkaar. En soms staat het gewoon stil. Te wachten tot het weer lente wordt.

DSC04397Ik heb mezelf de afgelopen maanden drie dingen kwalijk genomen.

  1. Dat ik gefaald heb. Want een goede relatie geef je niet op.
  2. Dat ik niet tegen onzekerheid kan. Dus conformistisch en laf ben.
  3. Dat ik me aanstel. Een beetje zielig loop te doen, hoop dat iemand me komt redden en mensen ondertussen onnodig veel pijn doe.

En drie dingen geleerd:

  1. Dat falen niet bestaat.
  2. Dat alles onzeker is.
  3. Dat ik niet perfect hoef te zijn om van mezelf te houden.

Zo, lekkere dooddoeners. Ik dacht dat ik die wel uit een boek kon halen, of uit een meditatieweekend. Ik dacht dat ik gecontroleerd controle los kon laten. Mooi niet dus. Er is wel even wat ellende voor nodig. Gelukkig hoort daar ook een (tenenkrommend) cliché bij: alle ellende maakt je sterker. (Of in ieder geval wijzer, hoop ik dan).

Ik leer dat ik niet alles hoef te weten, dat ik niet alles kan weten, dus ook niet altijd het juiste kan doen. Dat ik niet vandaag perfect hoef te zijn (en morgen ook niet). Ik leer dat controle niet bestaat, dat falen niet bestaat, dat aanstellen niet bestaat. Dat geen enkele keuze de juiste is en geen enkele keuze definitief is. Dat ik kan zijn wie ik op dit moment ben, omdat ik simpelweg niemand anders kan zijn. Maar dat ik het volgende moment iemand anders kan zijn. Beter, liever, rustiger, gelukkiger.

DSC01451Nu zijn mijn hersenen moe en mijn spieren stijf. Ik ben er nog lang niet. Wat ik leer, wist ik al jaren. Ik begrijp het pas een paar maanden. En ik begin het nog maar net toe te passen. Zo werkt leren: weten –> begrijpen –> toepassen. Ik heb uit betrouwbare didactische bron vernomen dat hoe hoger het ambitieniveau, hoe meer tijd het kost om je doel te bereiken en hoe actiever de werkvorm.

Ik heb eindelijk een werkvorm gevonden die werkt. Iedere keer als ik me wanhopig voel ga ik een halfuur op mijn meditatiekussen zitten om mezelf vriendelijk toe te spreken. Het klinkt misschien wazig, maar er kan geen chocola, seks, hersenloze Net5-serie of boswandeling tegenop. Hier staat hoe het moet. Ik heb al eerder naar deze website met zelfcompassietraining gelinkt, maar ik doe het gewoon nog een keer. (Diegene die meer met zoete Amerikaanse motiverende filmpjes heeft kan ook hier klikken).

Ik voel me nog steeds rot, maar onder die rotheid wordt langzaam een stabiele basis gebouwd. Dat geeft vertrouwen dat het weer een keer lente wordt.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s