Solotrektochten – natuur en zelfreflectie

Work in progress! Samen met avonturier en fotograaf Erik Venneman wil ik mensen aanmoedigen om alleen rond te trekken in de natuur. Het levert namelijk een hoop op. Inzicht, vertrouwen, geluk. Erik en ik hebben inmiddels aardig wat ervaring met solotrektochten en willen onze Grote Wijsheden delen in een boek. Thema’s zijn zelfreflectie, zelfredzaamheid, verwondering en zelfvertrouwen. Met natuurlijk de nodige informatie over omgaan met eenzaamheid, angst en twijfel en de praktische kant: waar naartoe, hoe bereid je je voor en wat neem je mee? Het wordt heel cool, met indrukwekkende foto’s en ervaringsverhalen.

Als je een ervaringsverhaal wilt delen, neem dan contact op!

Nieuwsgierig naar de inhoud? Zo begint het:

We laten de stad even achter ons. Grote kans dat je daar al een groot deel van je tijd doorbrengt. Weet je wat? We laten alle plaatsen achter ons waar veel mensen zijn. Familie, vrienden, collega’s, buren, de onbekende in de trein en de vrouw van het nieuws, ze blijven allemaal thuis. Stop je telefoon maar onderin je tas, want waar je naartoe gaat heb je toch geen bereik. Je wilt even geen bereik. Je wilt een tijdje alleen zijn, een mooi stuk natuur, misschien een tent, wat papier en een pen, een warme trui en een zonnebril. Veel meer heb je niet nodig.

Het leven kan heel simpel zijn. Je wordt wakker als de zon opkomt, je eet als je honger hebt, je dwaalt door het landschap en als het donker wordt ga je naar bed. Op je kleine brander kook je een stevige maaltijd. Misschien maak je een vuur. Je beklimt een berg of twee. De eerste is zwaar. Het regent, je voelt je alleen en je schouders doen pijn van het gewicht van je rugzak. De tweede berg is ontzagwekkend groot en levendig. Scherpe dalen doorsnijden grijszwarte steenmassa’s. Het water is ijskoud, langs de oever groeien manshoge varens, een overblijfsel uit een andere, oude wereld. Misschien ligt er sneeuw. Lager op de helling verschuil je je in het bos, goed verborgen en uit de wind. Je voelt je nu anders, sterker. Je vingers zijn bevroren maar je hebt je nooit zo levendig gevoeld.

In je eentje door de natuur trekken is een bijzondere ervaring. Wie op zichzelf aangewezen is, heeft het soms zwaar maar beleeft de reis ook veel intenser. Soloreizen door een leeg, onherbergzaam landschap gaat niet per se om het verzamelen van mooie plaatjes en snelle indrukken. Het gaat ook niet om zoveel mogelijk zien of zo ver mogelijk komen. Wél om jezelf tegenkomen, reflectie en aandacht voor de kleine dingen die de dagen groot maken: een zonsondergang, de schuimkoppen op een wilde oceaan of een exotische vlinder. Ja, het is een beangstigend idee om overgeleverd te zijn aan de wildernis, of erger, aan jezelf en je eigen gedachten. Maar daarin zit ‘m ook de kracht: wie de uitdaging opzoekt wordt beloond met vertrouwen, inzicht en geluk.

Er is maar een heel klein beetje moed voor nodig om de stap te wagen. Een vonkje inspiratie. De rest komt onderweg vanzelf. Dit boek wil je dat kleine beetje moed geven. Als je merkt dat het ook maar een bescheiden vlammetje aanwakkert, is het tijd om je spullen te pakken en te gaan.

14580554_1249103391786836_339753578_n

Advertenties